Ewakuacja w szkole i przedszkolu — próbna ewakuacja, przepisy i jak sprawdzić, czy wszyscy wyszli

Szkoła i przedszkole muszą co roku przeprowadzić próbną ewakuację — najpóźniej 3 miesiące od początku roku szkolnego, po zgłoszeniu terminu straży pożarnej co najmniej tydzień wcześniej. Samo wyjście z budynku to jednak dopiero połowa zadania. Najtrudniej jest na miejscu zbiórki: szybko i pewnie sprawdzić, czy wyszły wszystkie dzieci, które są dziś w placówce.

W tym poradniku znajdziesz wskazówki, pytania i odpowiedzi dotyczące ewakuacji w szkole, przedszkolu i żłobku: co mówią przepisy o próbnej ewakuacji, jak przygotować procedurę i ćwiczenia, kto za co odpowiada, jak policzyć dzieci na miejscu zbiórki i jak potem poinformować rodziców. Przy przepisach podajemy podstawę prawną i zaznaczamy, co jest wymogiem prawa, a co dobrą praktyką. Przy kilku tematach piszemy też krótko, jak to wygląda w naszej aplikacji eDziecko.

Poradnik jest dla dyrektorów, koordynatorów ds. bezpieczeństwa, nauczycieli i opiekunek. Stan prawny: 6 października 2026 r.

W skrócie

  • Próbna ewakuacja w szkole i przedszkolu (powyżej 50 użytkowników) — co najmniej raz w roku, nie później niż 3 miesiące od rozpoczęcia roku. Przy starcie 1 września oznacza to koniec listopada.
  • Termin zgłaszasz komendantowi powiatowemu (miejskiemu) PSP co najmniej tydzień wcześniej. W przedszkolu i żłobku zakres ćwiczeń dodatkowo uzgadniasz ze strażą.
  • Ćwiczenia przeprowadza placówka, nie straż pożarna. Udział strażaków nie jest obowiązkowy.
  • Instrukcję bezpieczeństwa pożarowego aktualizuje się co najmniej raz na 2 lata.
  • Najtrudniejszy moment to miejsce zbiórki: trzeba wiedzieć, kto jest dziś w budynku, a nie tylko kto jest zapisany do grupy.
  • Przy żłobkach roczny cykl próbnej ewakuacji to interpretacja przepisów, a w małych żłobkach — dobra praktyka.

Próbna ewakuacja w szkole — co mówią przepisy

Zasady próbnej ewakuacji określa § 17 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (tekst jednolity: Dz.U. 2023 poz. 822). Przepis mówi o „praktycznym sprawdzeniu organizacji oraz warunków ewakuacji”. Późniejsze zmiany rozporządzenia, także ta z września 2026 r., nie dotyczą ani próbnej ewakuacji, ani instrukcji bezpieczeństwa pożarowego.

Jak często

Wymóg prawa: w budynkach, w których cyklicznie zmienia się grupa ponad 50 użytkowników — przepis wymienia „w szczególności szkoły, przedszkola” — próbną ewakuację przeprowadza się co najmniej raz w roku, nie później niż 3 miesiące od dnia, w którym z budynku zaczęli korzystać nowi użytkownicy (§ 17 ust. 2). W innych budynkach dla ponad 50 stałych użytkowników wystarczy raz na 2 lata (§ 17 ust. 1) — stąd bierze się częsty mit, że szkoła ćwiczy co dwa lata.

Zgłoszenie do straży pożarnej

Wymóg prawa: właściciel lub zarządca budynku powiadamia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej o terminie ćwiczeń co najmniej tydzień wcześniej (§ 17 ust. 4). Wiele komend ma na stronie gotowy formularz zgłoszenia próbnej ewakuacji.

Przedszkole i żłobek: uzgodnienie zakresu z PSP

Wymóg prawa: przedszkola i żłobki należą co do zasady do kategorii ZL II, czyli budynków przeznaczonych dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się. Szkoły to zwykle ZL III. W budynku ze strefą ZL II zakres i obszar próbnej ewakuacji uzgadnia się z komendantem powiatowym (miejskim) PSP (§ 17 ust. 3). Samo zgłoszenie terminu tu nie wystarczy.

Kto ma obowiązki

Wymóg prawa: ustawa o ochronie przeciwpożarowej (art. 4 ust. 1, t.j. Dz.U. 2025 poz. 188) zobowiązuje właściciela lub zarządcę budynku m.in. do zapewnienia osobom w budynku możliwości ewakuacji, zapoznania pracowników z przepisami przeciwpożarowymi i ustalenia sposobu postępowania na wypadek pożaru lub innego zagrożenia. W szkole i przedszkolu tę rolę pełni zwykle dyrektor, ale zależy to od ustaleń z organem prowadzącym. Kodeks pracy (art. 2091 § 1) wymaga też, by pracodawca wyznaczył pracowników do działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji.

Plan ewakuacji i oznakowanie dróg

Wymóg prawa: rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa i higieny w szkołach i placówkach (t.j. Dz.U. 2020 poz. 1604) wymaga, by plan ewakuacji wisiał w widocznym, łatwo dostępnym miejscu, a drogi ewakuacyjne były oznaczone wyraźnie i trwale (§ 5). Dotyczy to także przedszkoli, bo w ustawach oświatowych „szkoła” obejmuje również przedszkole.

Ewakuacja w żłobku — co jest obowiązkiem, a co interpretacją

Wymóg prawa: przepisy przeciwpożarowe dotyczą żłobka tak samo jak każdego budynku użyteczności publicznej. Żłobek należy co do zasady do kategorii ZL II, więc zakres próbnej ewakuacji uzgadnia się z PSP. Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego jest potrzebna, jeśli kubatura brutto budynku lub strefy przekracza 1000 m³.

Interpretacja: § 17 ust. 2 wymienia „w szczególności” szkoły i przedszkola, a nie żłobki. Żłobek z ponad 50 użytkownikami, w którym grupa co roku się zmienia, najpewniej podlega cyklowi rocznemu, ale wprost przepis tego nie mówi. Najbezpieczniej przyjąć, że próba odbywa się co roku, w ciągu 3 miesięcy od przyjęcia nowej grupy dzieci.

Dobra praktyka: żłobek lub klub dziecięcy, w którym przebywa mniej niż 50 stałych użytkowników (dzieci i personel razem), nie ma obowiązku próbnej ewakuacji z § 17. Ćwiczenia i tak warto robić — przy najmłodszych dzieciach to jedyny sposób, by sprawdzić, czy personel zdąży wynieść wszystkich.

Rozporządzenie o bezpieczeństwie i higienie w szkołach nie obejmuje żłobków. Tam obowiązują standardy opieki (Dz.U. 2024 poz. 1882) i regulamin organizacyjny żłobka. Standardy wymagają m.in. procedur zapobiegania wypadkom i postępowania w razie wypadku.

Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego i procedura ewakuacji

Wymóg prawa: instrukcja bezpieczeństwa pożarowego (§ 6 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r.) zawiera m.in.:

  • warunki ochrony przeciwpożarowej i wyposażenie budynku;
  • sposób postępowania na wypadek pożaru i innego zagrożenia;
  • warunki i organizację ewakuacji ludzi oraz praktyczne sposoby ich sprawdzania;
  • sposób zapoznania użytkowników, w tym pracowników, z przepisami i instrukcją;
  • zadania stałych użytkowników;
  • plany obiektu z kierunkami i wyjściami ewakuacyjnymi.

Instrukcję aktualizuje się co najmniej raz na 2 lata i po każdej zmianie sposobu użytkowania budynku. Przechowuje się ją w miejscu dostępnym dla ekip ratowniczych.

Dobra praktyka: procedura ewakuacji jako załącznik do instrukcji albo osobne zarządzenie dyrektora. Dobra procedura odpowiada na proste pytania:

  • jaki jest sygnał alarmowy i kto ogłasza ewakuację;
  • kto dzwoni pod numer 112;
  • w jakiej kolejności wychodzą grupy i którymi drogami;
  • gdzie jest miejsce zbiórki;
  • kto zabiera dziennik albo listę obecności;
  • kto sprawdza pomieszczenia: sale, toalety, szatnię, gabinety specjalistów;
  • komu nauczyciele meldują wynik liczenia dzieci.

Role podczas ewakuacji: kto za co odpowiada

Przepisy wymagają wyznaczenia osób do ewakuacji, ale podział zadań ustala placówka. Każda rola powinna mieć zastępcę, bo alarm nie wybiera dnia, w którym wszyscy są w pracy.

Dyrektor

Zatwierdza procedurę, wyznacza osoby, zgłasza próbę do PSP, decyduje o ewakuacji i o powrocie do budynku. Po zdarzeniu odpowiada za informację dla rodziców i organu prowadzącego.

Koordynator ewakuacji

Na miejscu zbiórki zbiera meldunki od nauczycieli, porównuje je z listą obecnych i przekazuje strażakom informację, czy ktoś mógł zostać w budynku i gdzie.

Nauczyciele i opiekunki

Wyprowadzają swoją grupę, zabierają listę obecności, liczą dzieci przy wyjściu i na zbiórce. Nie wracają do budynku sami — brak dziecka zgłaszają koordynatorowi.

Obsługa i administracja

Otwierają wyjścia ewakuacyjne i bramę, sprawdzają toalety, szatnię i pomieszczenia bez nauczyciela, wyłączają prąd i gaz, jeśli tak mówi instrukcja, kierują osoby z zewnątrz do wyjścia.

Jak przeprowadzić próbną ewakuację krok po kroku

Kroki 1–3 opierają się na przepisach. Pozostałe to dobra praktyka, która sprawia, że ćwiczenia czegoś uczą, a nie tylko „odhaczają” obowiązek.

  1. 1. Ustal termin i zgłoś go do PSP. Wybierz dzień w ciągu 3 miesięcy od początku roku szkolnego i powiadom komendanta powiatowego (miejskiego) PSP co najmniej tydzień wcześniej. W przedszkolu i żłobku najpierw uzgodnij ze strażą zakres i obszar ćwiczeń.
  2. 2. Sprawdź instrukcję, plan ewakuacji i drogi. Upewnij się, że instrukcja bezpieczeństwa pożarowego jest aktualna, plan ewakuacji wisi w widocznym miejscu, drogi ewakuacyjne są oznaczone i drożne, a wyjścia dają się otworzyć.
  3. 3. Wyznacz role i przypomnij je zespołowi. Imiennie: kto ogłasza alarm, kto dzwoni pod 112, kto sprawdza pomieszczenia, kto jest koordynatorem na zbiórce. Każda rola ma zastępcę.
  4. 4. Przygotuj listy obecności na zbiórkę. Ustal, skąd nauczyciel weźmie listę dzieci obecnych tego dnia i jak policzy dzieci, które w chwili alarmu są poza grupą: na zajęciach dodatkowych, u specjalisty, w świetlicy.
  5. 5. Przygotuj dzieci i poinformuj rodziców. Porozmawiaj z dziećmi o tym, jak brzmi alarm i dokąd idą, a najmłodszym pokaż drogę wcześniej. Rodzicom napisz, kiedy będą ćwiczenia, żeby nie niepokoili się widokiem dzieci przed budynkiem.
  6. 6. Ogłoś alarm i wyprowadź wszystkich. Grupy wychodzą w ustalonej kolejności, a wyznaczone osoby sprawdzają sale, toalety i szatnię. Zmierz czas od sygnału do opuszczenia budynku.
  7. 7. Policz dzieci i pracowników na miejscu zbiórki. Każdy nauczyciel porównuje dzieci z listą obecnych i melduje koordynatorowi: grupa, ilu obecnych dziś, ilu na zbiórce. Koordynator sprawdza też pracowników i osoby z zewnątrz.
  8. 8. Omów przebieg i zapisz wnioski. Spisz datę, scenariusz, czas wyjścia, wynik liczenia i problemy, które się pojawiły. Wnioski wprowadź do procedury przed kolejnymi ćwiczeniami.

Miejsce zbiórki: jak sprawdzić, czy wszyscy wyszli

Przed budynkiem nauczyciel ma odpowiedzieć na jedno pytanie: czy są tu wszystkie dzieci, które dziś są w placówce. Lista grupy z dziennika mówi, kto jest zapisany. Nie mówi, kto jest w budynku w tej konkretnej chwili. Rozbieżności biorą się z dzieci, które:

  • przyszły później, np. po wizycie u lekarza, i nikt nie dopisał ich do listy;
  • zostały odebrane wcześniej, przed alarmem;
  • są na zajęciach dodatkowych, u logopedy, psychologa albo pedagoga;
  • są w świetlicy, na obiedzie, w toalecie albo u pielęgniarki;
  • są w innej grupie, bo ich nauczyciel jest dziś nieobecny.

W przedszkolu podstawą jest dziennik zajęć, w którym odnotowuje się obecność dzieci oraz godziny przyprowadzania i odbierania (§ 2 ust. 2 rozporządzenia o dokumentacji). W szkole tę rolę pełni dziennik lekcyjny, a w świetlicy — dziennik zajęć w świetlicy.

Dobra praktyka: nauczyciel melduje krótko i zawsze tak samo: „grupa X — obecnych dziś N, na zbiórce N”. Dzieci, które w chwili alarmu były poza grupą, liczy osoba, z którą były, i to ona melduje koordynatorowi. Jeśli liczby się nie zgadzają, koordynator od razu przekazuje strażakom imię dziecka i miejsce, w którym widziano je ostatnio. Nikt nie wraca do budynku na własną rękę.

Jak to wygląda w eDziecko: w razie alarmu masz listę dzieci i pracowników obecnych teraz w budynku, utworzoną na podstawie zarejestrowanych wejść i wyjść — z grupą, godziną wejścia i kontaktami do rodziców. Lista odświeża się co minutę, a dziecko, którego odbiór zarejestrowano, z niej znika. Wydrukujesz ją z godziną stanu i pustą kolumną „Zbiórka” do odhaczania przed budynkiem. Osobno widzisz dzieci, które dziś nie mają zarejestrowanego wejścia ani zgłoszonej nieobecności — to te, które warto sprawdzić w pierwszej kolejności. W placówce, w której dzieci nie rejestrują wejścia kartą ani kodem QR, lista obejmuje dzieci, które nauczyciel zaznaczył dziś jako obecne. Lista ewakuacyjna w eDziecko

Ewakuacja przedszkola i żłobka: małe dzieci

Z przedszkolakami i maluchami w żłobku nie wystarczy powiedzieć „wychodzimy”. Część dzieci trzeba prowadzić za rękę, część nieść, a personelu jest zwykle mniej niż w szkole. Dlatego procedura ewakuacji w przedszkolu musi być bardziej szczegółowa niż szkolna.

Konkretne osoby przy konkretnych dzieciach

Nauczyciel prowadzi grupę, pomoc nauczyciela albo opiekunka zabiera dzieci, które trzeba nieść. Dzieci z niepełnosprawnością i te, które nie chodzą samodzielnie, mają w procedurze przypisaną osobę i zastępcę.

Sprzęt i sposób wyprowadzania

W żłobkach przydają się wózki ewakuacyjne, a starsze przedszkolaki dobrze idą „wężem”, trzymając linę prowadzącą. Warto to przećwiczyć na spokojnie, zanim przyjdzie alarm.

Leki i pora dnia

Leki, bez których dziecko nie może się obejść, np. adrenalina dla alergika, powinny być w miejscu, z którego zabierze je wyznaczona osoba. Zastanów się też, jak wygląda ewakuacja podczas leżakowania, gdy dzieci śpią i nie mają butów.

Spokój zamiast zaskoczenia

Małe dzieci uczą się przez powtarzanie. Pokaż im wcześniej sygnał alarmu, drogę i miejsce zbiórki, a samą próbę przedstaw jako wspólne zadanie, nie jako coś groźnego.

Świetlica, zajęcia dodatkowe i dzieci poza salą

Po lekcjach szkoła wygląda zupełnie inaczej niż rano. Dzieci przechodzą między salami, część je obiad, część jest na zajęciach dodatkowych, a rodzice odbierają je przez całe popołudnie. Plan lekcji nie mówi wtedy, gdzie kto jest, a to właśnie w tych godzinach najłatwiej o pomyłkę przy liczeniu.

Dobra praktyka: próbę ewakuacji zrób raz rano, a kolejne ćwiczenia — także po południu, w czasie pracy świetlicy. Ustal, kto liczy dzieci na obiedzie i na zajęciach prowadzonych przez osoby z zewnątrz.

Jak to wygląda w eDziecko: w świetlicy z ewidencją pobytu w salach nauczyciele zapisują, które dziecko jest w której sali, i przekazują dzieci między salami. W razie alarmu masz listę ewakuacyjną sala po sali, do wydruku, razem z dziećmi, które są w tej chwili poza salą, np. na obiedzie albo na zajęciach dodatkowych. Placówka sama wybiera, czy korzysta z tej wersji świetlicy. Ewidencja pobytu w salach

Komunikacja z rodzicami po zdarzeniu

Po prawdziwej ewakuacji rodzice dowiadują się o niej często z mediów społecznościowych albo od sąsiadów. Jeśli pierwsza informacja nie przyjdzie od placówki, telefony zablokują sekretariat dokładnie wtedy, gdy jest najwięcej pracy. Dobra praktyka:

  • jedna osoba wysyła komunikaty, a reszta zespołu zajmuje się dziećmi;
  • pierwsza wiadomość jest krótka: co się stało, że dzieci są bezpieczne, gdzie są i czy trzeba je odebrać;
  • kolejna wiadomość przychodzi, gdy sytuacja jest jasna: powrót do budynku albo miejsce i godzina odbioru;
  • rodziców dziecka, które potrzebowało pomocy, informuje się osobno, telefonicznie;
  • po próbnej ewakuacji wystarczy krótka informacja, że ćwiczenia się odbyły i jak dzieci sobie poradziły.

Jak to wygląda w eDziecko: z listy osób obecnych jednym przyciskiem wyślesz pilny komunikat do rodziców wszystkich dzieci obecnych w budynku albo do rodziców jednego dziecka. Wiadomość trafia naraz trzema drogami: jako pilna wiadomość w aplikacji, powiadomienie na telefon i e-mail. Nauczyciel widzi listę swoich grup, a dyrekcja i osoba dyżurna z odpowiednim uprawnieniem — całą placówkę. Kontakty do rodziców widzą nauczyciele, którym placówka je udostępni. Pilny komunikat do rodziców

Ta sama lista przydaje się w zwykły dzień, gdy po zamknięciu placówki ktoś nie odebrał dziecka: dziecko, którego odbioru nie zarejestrowano, zostaje na liście do końca dnia, a opiekun ma pod ręką kontakty do rodziców i może od razu wysłać im komunikat. Jak postępować w takiej sytuacji krok po kroku, opisujemy w poradniku Nieodebrane dziecko z przedszkola.

Częste błędy i mity

  1. 1. „Próbna ewakuacja co 2 lata.” W szkołach i przedszkolach powyżej 50 użytkowników — co roku, najpóźniej 3 miesiące od początku roku szkolnego.
  2. 2. „Próbną ewakuację musi przeprowadzić straż pożarna.” Przeprowadza ją właściciel lub zarządca budynku. Straż się powiadamia, a przy przedszkolu i żłobku uzgadnia z nią zakres. Udział strażaków jest dobrowolny.
  3. 3. Zgłoszenie do PSP w ostatniej chwili albo wcale. Termin trzeba podać co najmniej tydzień wcześniej, a w przedszkolu i żłobku dodatkowo uzgodnić zakres ćwiczeń.
  4. 4. Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego sprzed lat. Aktualizuje się ją co najmniej raz na 2 lata i po zmianie sposobu użytkowania budynku.
  5. 5. Dziennik został w sali. Na zbiórce nauczyciel liczy dzieci z pamięci i nie ma z czym porównać wyniku.
  6. 6. Nikt nie liczy dzieci poza grupą — u specjalisty, na zajęciach dodatkowych, w świetlicy czy w toalecie.
  7. 7. Brak zapisu z ćwiczeń. Przepis nie wymaga protokołu, ale bez notatki trudno wykazać, że próba się odbyła, i łatwo zapomnieć o wnioskach.
  8. 8. „Żłobek nie musi nic robić, bo nie jest szkołą.” Przepisy przeciwpożarowe dotyczą żłobka jak każdego budynku użyteczności publicznej.

Jak w ewakuacji pomaga eDziecko

Aplikacja nie zastępuje instrukcji bezpieczeństwa pożarowego ani procedury ewakuacji. Pomaga w tym, co na zbiórce jest najtrudniejsze: szybko ustalić, kto jest dziś w budynku, i dać znać rodzicom. Ewakuację znajdziesz w module Bezpieczna Placówka, obok kontroli dostępu do budynku.

Lista osób obecnych teraz w budynku według zarejestrowanych wejść i wyjść — dzieci z grupą i godziną wejścia oraz pracownicy, z telefonami i adresami e-mail rodziców przy każdym dziecku.

Wydruk na zbiórkę z godziną stanu i pustą kolumną do odhaczania dzieci przed budynkiem.

Lista dzieci do sprawdzenia — bez zarejestrowanego dziś wejścia i bez zgłoszonej nieobecności.

Pilny komunikat jednym przyciskiem do rodziców dzieci obecnych w budynku: wiadomość w aplikacji, powiadomienie na telefon i e-mail naraz.

Lista ewakuacyjna sala po sali w świetlicy z ewidencją pobytu w salach.

Firmy mają podobne narzędzie w systemie RCP: raport ewakuacyjny z listą pracowników obecnych na miejscu.

Zobacz, jak działa ewakuacja Poproś o bezpłatne demo

Najczęściej zadawane pytania

Jak często szkoła albo przedszkole musi przeprowadzać próbną ewakuację?
Co najmniej raz w roku, nie później niż 3 miesiące od rozpoczęcia korzystania z budynku przez nowych użytkowników. Tak stanowi § 17 ust. 2 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (t.j. Dz.U. 2023 poz. 822) dla budynków, w których cyklicznie zmienia się grupa ponad 50 użytkowników, w szczególności szkół i przedszkoli. Gdy rok szkolny zaczyna się 1 września, próbę trzeba przeprowadzić do końca listopada. Zasada „raz na 2 lata” dotyczy innych budynków.
Czy trzeba zgłaszać próbną ewakuację straży pożarnej i z jakim wyprzedzeniem?
Tak. Właściciel lub zarządca budynku powiadamia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej o terminie ćwiczeń co najmniej tydzień wcześniej (§ 17 ust. 4). Wiele komend ma na stronie formularz zgłoszenia. Strażacy nie muszą brać udziału w ćwiczeniach — przeprowadza je placówka.
Czym różni się ewakuacja w przedszkolu od ewakuacji w szkole?
Przedszkola i żłobki należą co do zasady do kategorii ZL II, czyli budynków dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się, a szkoły zwykle do ZL III. Przy ZL II zakres i obszar próbnej ewakuacji uzgadnia się z komendantem powiatowym (miejskim) PSP (§ 17 ust. 3). Różnica jest też w organizacji: część małych dzieci trzeba prowadzić za rękę albo nieść, więc procedura musi przypisać konkretne osoby do konkretnych dzieci.
Czy żłobek musi przeprowadzać próbne ewakuacje?
Tak, ćwiczenia ewakuacji dotyczą także żłobka. Przepisy przeciwpożarowe obowiązują go jak każdego budynku użyteczności publicznej, a jako strefa ZL II żłobek uzgadnia zakres ćwiczeń z PSP. Paragraf 17 ust. 2 wymienia „w szczególności” szkoły i przedszkola, nie żłobki, więc roczny cykl w żłobku z ponad 50 użytkownikami to interpretacja — najbezpieczniej jednak ćwiczyć co roku. Żłobek, w którym przebywa mniej niż 50 stałych użytkowników (dzieci i personel razem), nie ma obowiązku próbnej ewakuacji z § 17, ale regularne ćwiczenia są dobrą praktyką.
Jak szybko policzyć dzieci na miejscu zbiórki i skąd wziąć aktualną listę obecności?
Każdy nauczyciel zabiera z sali dziennik albo bieżącą listę obecności swojej grupy, porównuje ją z dziećmi na zbiórce i melduje koordynatorowi: „grupa X — obecnych dziś N, na zbiórce N”. Osobno trzeba policzyć dzieci, które były wtedy poza grupą: na zajęciach dodatkowych, u specjalisty, w świetlicy, w toalecie albo u pielęgniarki. W eDziecko lista osób obecnych w budynku jest gotowa do wydruku, z godziną stanu i kolumną do odhaczania.
Co powinna zawierać instrukcja bezpieczeństwa pożarowego i jak często ją aktualizować?
Instrukcja (§ 6 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r.) opisuje m.in. warunki ochrony przeciwpożarowej i wyposażenie, postępowanie na wypadek pożaru i innego zagrożenia, warunki i organizację ewakuacji oraz praktyczne sposoby jej sprawdzania, sposób zapoznania użytkowników z instrukcją, zadania stałych użytkowników i plany obiektu z kierunkami i wyjściami ewakuacyjnymi. Aktualizuje się ją co najmniej raz na 2 lata i po zmianie sposobu użytkowania budynku. Nie jest wymagana, gdy kubatura brutto budynku lub strefy nie przekracza 1000 m³ i nie ma w nim strefy zagrożenia wybuchem.
Kto w placówce odpowiada za ewakuację? Czy trzeba wyznaczyć konkretne osoby?
Obowiązki z ustawy o ochronie przeciwpożarowej ma właściciel lub zarządca budynku. W szkole i przedszkolu jest nim zwykle dyrektor, ale zależy to od ustaleń z organem prowadzącym. Kodeks pracy (art. 209¹ § 1) wymaga, by pracodawca wyznaczył pracowników do działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji. Dobrą praktyką jest imienne przypisanie ról w procedurze: kto ogłasza alarm, kto dzwoni pod 112, kto sprawdza pomieszczenia i kto zbiera meldunki na zbiórce — razem z zastępcami.
Czy po próbnej ewakuacji trzeba sporządzić protokół?
Przepisy tego nie wymagają. Protokół z przebiegu ćwiczeń, razem z wnioskami, to jednak dobra praktyka: potwierdza wykonanie obowiązku i pokazuje, co poprawić przed kolejną próbą. Warto zapisać datę, scenariusz, czas wyjścia z budynku, wynik liczenia na zbiórce w porównaniu z listą obecności i problemy, które się pojawiły.
Jak ewakuować dzieci, które nie chodzą samodzielnie, i dzieci z niepełnosprawnością?
Dzieci, które nie chodzą samodzielnie, i dzieci z niepełnosprawnością procedura przypisuje do konkretnych dorosłych, z zastępstwem na wypadek nieobecności. W żłobku przydają się wózki ewakuacyjne, a starsze przedszkolaki mogą iść „wężem” z liną prowadzącą. Nauczyciel prowadzi grupę, a pomoc nauczyciela albo opiekunka zabiera dzieci, które trzeba nieść. Pamiętaj o lekach, bez których dziecko nie może się obejść, np. adrenalinie dla alergika. Takie ustalenia warto sprawdzić podczas próbnej ewakuacji.
Czy ćwiczyć tylko pożar, czy także inne scenariusze?
Warto ćwiczyć także inne scenariusze. Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego obejmuje postępowanie na wypadek pożaru i innego zagrożenia. Wymagana jest coroczna próbna ewakuacja, a dobrą praktyką są dodatkowe ćwiczenia bez udziału straży, np. raz w semestrze, także z innymi scenariuszami, takimi jak alarm bombowy albo zagrożenie wewnątrz budynku. Częstotliwości takich dodatkowych ćwiczeń przepisy nie określają.

Źródła

Zobacz listę ewakuacyjną w praktyce

Chcesz sprawdzić, jak na zbiórce wyglądałaby lista obecnych w Twojej placówce? Napisz, czy korzystacie z kart, kodów QR, czy listy obecności prowadzonej przez nauczycieli. Pokażemy ewakuację w eDziecko w bezpłatnym demo i przygotujemy propozycję dla Twojej placówki.

Zobacz Bezpieczną Placówkę Poproś o bezpłatne demo

Przeczytaj też