Rodzic nie odebrał dziecka z przedszkola — co robi placówka? Procedura krok po kroku
Gdy rodzic nie odbiera dziecka o czasie, placówka nie może zostawić dziecka samego: opiekuje się nim, dopóki nie przekaże go rodzicowi, osobie upoważnionej albo Policji. Nauczyciel zostaje z dzieckiem, dzwoni do rodziców i osób upoważnionych, powiadamia dyrektora, a gdy po czasie przyjętym w procedurze kontaktu nadal nie ma, wzywa Policję i sporządza notatkę ze zdarzenia.
W tym poradniku znajdziesz wskazówki, pytania i odpowiedzi dotyczące sytuacji, w której nikt nie przyszedł po dziecko: od pierwszych telefonów, przez wezwanie Policji, po notatkę i rozmowę z rodzicem. Piszemy też o odbiorze przez osobę nietrzeźwą, upoważnieniach, zapisach w statucie i regulaminie oraz o opłatach za spóźniony odbiór. Przy przepisach podajemy podstawę prawną i zaznaczamy, co jest wymogiem prawa, a co dobrą praktyką. Przy kilku tematach piszemy też krótko, jak to wygląda w naszej aplikacji eDziecko.
Poradnik jest dla dyrektorów i nauczycieli przedszkoli, żłobków i świetlic szkolnych. Stan prawny: 6 października 2026 r.
W skrócie
Za dziecko po godzinie zamknięcia nadal odpowiada placówka — aż do chwili, w której przekaże je rodzicowi, osobie upoważnionej albo Policji.
Kolejność działań: nauczyciel zostaje z dzieckiem, dzwoni do rodziców i osób upoważnionych, powiadamia dyrektora, czeka, a potem powiadamia Policję (112).
Żaden przepis nie mówi, ile czekać. Placówki przyjmują w procedurach zwykle 30–60 minut po zamknięciu.
Nauczyciel nie odwozi dziecka do domu i nie zabiera go do siebie. To nie zakaz ustawowy, ale zasada przyjęta w procedurach.
Dziecka nie wydaje się osobie wyraźnie nietrzeźwej. Placówka wzywa wtedy drugiego rodzica albo osobę upoważnioną, a w razie potrzeby Policję.
Zasady odbierania dzieci musi określać statut przedszkola. W żłobkach od 1 stycznia 2026 r. standardy opieki wymagają procedury przyjmowania i odbierania dzieci.
W przedszkolu publicznym nie wolno naliczyć kary za spóźnienie. Wolno pobrać tylko zwykłą opłatę za faktyczny pobyt ponad bezpłatne 5 godzin.
Każde zdarzenie warto opisać w notatce. Przy powtarzających się sytuacjach dyrektor rozmawia z rodzicami, a w ostateczności zawiadamia sąd rodzinny.
Kto i do kiedy odpowiada za dziecko
Odbiór dziecka to obowiązek rodziców, którzy sprawują nad nim pieczę (art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, t.j. Dz.U. 2026 poz. 236). Placówka sprawuje opiekę w czasie, w którym dziecko jest jej powierzone. Spóźnienie rodzica tej opieki nie kończy: placówka odpowiada za dziecko do chwili, w której przekaże je rodzicowi, osobie upoważnionej albo Policji.
Najczęściej to zwykły zbieg okoliczności: korek, zepsuty samochód, rozładowany telefon. Dobra procedura pozwala spokojnie przejść przez taką sytuację, bez nerwów po obu stronach.
Przedszkole
Wymóg prawa: dyrektor wykonuje zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa dzieciom w czasie zajęć organizowanych przez placówkę (art. 68 ust. 1 pkt 6 Prawa oświatowego, t.j. Dz.U. 2026 poz. 820; według art. 4 pkt 1 „szkoła” oznacza także przedszkole). Statut przedszkola określa szczegółowe zasady przyprowadzania i odbierania dzieci „przez rodziców lub upoważnioną przez nich osobę zapewniającą dziecku pełne bezpieczeństwo” (art. 102 ust. 1 pkt 6) oraz zadania nauczycieli związane z bezpieczeństwem dzieci (pkt 12 lit. a). Czas pracy przedszkola ustala organ prowadzący na wniosek dyrektora (pkt 10).
Żłobek i klub dziecięcy
Wymóg prawa: godziny pracy ustala regulamin organizacyjny, po zasięgnięciu opinii rodziców, a opieka trwa do 10 godzin dziennie (art. 12 ust. 1–2 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, t.j. Dz.U. 2025 poz. 798). Regulamin nadaje dyrektor żłobka (art. 21). Od 1 stycznia 2026 r. obowiązują standardy opieki (rozporządzenie z 13 grudnia 2024 r., Dz.U. 2024 poz. 1882), które wymagają procedur przyjmowania i odbierania dzieci oraz tego, by personel je znał.
Dlaczego nie można „zostawić” dziecka
Kto ma obowiązek opieki nad dzieckiem do lat 7 i dopuszcza do jego przebywania w okolicznościach niebezpiecznych, podlega grzywnie albo naganie (art. 106 Kodeksu wykroczeń). Dlatego dziecka nie wolno puścić samego ani wydać osobie, która nie zapewni mu bezpieczeństwa.
Procedura krok po kroku: co robić, gdy nikt nie przyszedł po dziecko
Poniższa kolejność to dobra praktyka powtarzająca się w procedurach przedszkoli. Szczegóły, takie jak czas oczekiwania czy osoba, która dzwoni na Policję, ustala sama placówka.
1. Nauczyciel zostaje z dzieckiem. Dziecko pozostaje w placówce, pod opieką, w spokojnej atmosferze. Dobrze jest powiedzieć mu, że rodzic jest w drodze i zaraz się zobaczą — bez okazywania zdenerwowania.
2. Telefony do rodziców, potem do osób upoważnionych. Nauczyciel dzwoni do obojga rodziców, a gdy nie odbierają — do kolejnych osób z listy upoważnionych. Warto od razu zapisywać godziny połączeń i wiadomości.
3. Powiadomienie dyrektora. Jeśli nikt nie odbiera telefonu, nauczyciel informuje dyrektora albo osobę, która go zastępuje, i ustala z nim dalsze kroki.
4. Oczekiwanie przez czas ustalony w procedurze. Żaden przepis nie określa, jak długo czekać. W procedurach przedszkoli najczęściej jest to 30–60 minut po zamknięciu. W tym czasie nauczyciel ponawia próby kontaktu.
5. Powiadomienie Policji. Gdy po tym czasie kontaktu nadal nie ma, dyrektor albo nauczyciel dzwoni na numer alarmowy 112. Dalsze działania należą do Policji: ustala ona, gdzie są rodzice, a gdy to się nie udaje, może umieścić dziecko w pogotowiu rodzinnym albo placówce interwencyjnej. Pogotowie rodzinne przyjmuje dziecko doprowadzone przez Policję (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, t.j. Dz.U. 2026 poz. 980). Do czasu przyjazdu Policji dziecko zostaje z nauczycielem.
6. Notatka ze zdarzenia. Nauczyciel opisuje przebieg zdarzenia w notatce albo protokole podpisanym przez świadków. Co w niej zapisać, piszemy niżej.
7. Rozmowa z rodzicem. Po zdarzeniu dyrektor albo nauczyciel rozmawia z rodzicem: wyjaśnia, co się działo, przypomina zasady i sprawdza, czy numery telefonów i lista osób upoważnionych są aktualne.
8. Gdy sytuacja się powtarza. Jeżeli spóźnienia lub nieodebranie dziecka zdarzają się regularnie i mogą świadczyć o zaniedbaniu, placówka zawiadamia sąd rodzinny. To wymóg prawa: placówki oświatowe i zakłady opieki nad dziećmi mają obowiązek zawiadomić sąd o zdarzeniu uzasadniającym wszczęcie postępowania opiekuńczego (art. 572 § 1–2 Kodeksu postępowania cywilnego, t.j. Dz.U. 2026 poz. 468).
Jak to wygląda w eDziecko: jeśli rodzice rejestrują wejście i odbiór kartą albo kodem QR, dziecko, którego odbioru nie zarejestrowano, zostaje na liście obecnych w budynku. Opiekun od razu widzi, kto jeszcze jest w placówce, i ma pod ręką telefony oraz e-maile rodziców (jeśli placówka mu je udostępniła; w placówkach z eDziennikiem są dostępne od początku). Nie trzeba szukać numerów w segregatorze. Lista osób obecnych w budynku
Jak to wygląda w eDziecko: przy dziecku, które nie zostało odebrane, opiekun jednym kliknięciem wysyła pilny komunikat do jego rodziców. Trafia on naraz trzema drogami: jako wiadomość w aplikacji oznaczona jako pilna, jako powiadomienie na telefon i jako e-mail, także do opiekunów prawnych zapisanych w aplikacji. Pilny komunikat do rodziców
Czego nie robić, gdy rodzic się spóźnia
1. Nie odwozić dziecka do domu i nie zabierać go do siebie. Przepis wprost tego nie zakazuje, ale procedury powszechnie to wykluczają: prywatny przewóz rodzi pytania o ubezpieczenie i fotelik, w domu może nikogo nie być, a nauczyciel przez cały czas odpowiada za powierzone dziecko. Bezpieczniej zostać w placówce i przekazać sprawę Policji. Niektóre procedury dopuszczają, by pracownik razem z drugą osobą sprawdził adres, gdy rodzina mieszka bardzo blisko — jeśli placówka chce taką możliwość, powinna ją opisać w procedurze.
2. Nie wychodzić z dzieckiem przed budynek i nie zostawiać go „na chwilę” samego. Opieka trwa bez przerwy, także po godzinie zamknięcia.
3. Nie wydawać dziecka osobie spoza listy upoważnionych, nawet jeśli rodzic prosi o to przez telefon. Wyjątki, jeśli placówka je dopuszcza, powinny być opisane w procedurze.
4. Nie zwlekać z telefonem na Policję „do kilku godzin”. Żaden przepis nie wymaga czekania tak długo. Liczy się procedura przyjęta w placówce i samopoczucie dziecka.
5. Nie komentować sytuacji przy dziecku i nie oceniać rodzica przy innych rodzicach. Rozmowa o tym, co się stało, odbywa się później, spokojnie i bez świadków.
6. Nie nakładać kar pieniężnych w przedszkolu publicznym. Więcej o tym w części o opłatach.
Odbiór przez osobę nietrzeźwą i upoważnienia do odbioru
Osoba nietrzeźwa
Wymóg prawa: dziecko odbiera osoba „zapewniająca dziecku pełne bezpieczeństwo” (art. 102 ust. 1 pkt 6 Prawa oświatowego). Osoba wyraźnie nietrzeźwa tego warunku nie spełnia, a wydanie jej dziecka grozi odpowiedzialnością z art. 106 Kodeksu wykroczeń. Placówka nie ma uprawnień do badania trzeźwości: ocenia zachowanie, a w razie wątpliwości sprawdzenie zostawia Policji.
Dobra praktyka — przebieg:
Spokojnie odmów wydania dziecka i wyjaśnij powód.
Wezwij drugiego rodzica albo inną osobę upoważnioną.
Jeśli to niemożliwe albo sytuacja robi się napięta — wezwij Policję.
Sporządź notatkę ze zdarzenia.
Gdy sytuacja się powtarza, placówka zawiadamia sąd rodzinny. Jeśli są przesłanki przemocy domowej, wszczyna się procedurę „Niebieskie Karty”.
Upoważnienia do odbioru
Dobra praktyka:
upoważnienie pisemne, z imieniem, nazwiskiem i numerem dokumentu tożsamości osoby upoważnionej;
osoba odbierająca okazuje dokument, gdy nauczyciel jej nie zna;
formularz zawiera klauzulę informacyjną RODO;
rodzice aktualizują upoważnienia i numery telefonów, gdy coś się zmienia.
Starsze rodzeństwo: jedyna granica wieku w ustawie to wymóg, by dziecko do 7 lat korzystało z drogi pod opieką osoby, która ma co najmniej 10 lat (art. 43 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym). Statuty zwykle ustalają wyższą granicę, najczęściej 13 lat, czasem 16 lub 18. Warto ją jasno wpisać do statutu — wtedy nauczyciel nie musi rozstrzygać tego sam przy drzwiach.
Rodzice po rozwodzie lub w separacji
Wymóg prawa: oboje rodzice mają władzę rodzicielską, dopóki sąd jej nie ograniczy, i każde z nich może działać samodzielnie (art. 97–98 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Placówka nie może odmówić wydania dziecka drugiemu rodzicowi tylko na prośbę pierwszego. Potrzebne jest orzeczenie sądu, które ogranicza lub odbiera władzę rodzicielską albo reguluje kontakty. Jego kopia powinna być w dokumentacji placówki.
Procedura w statucie przedszkola i regulaminie żłobka
Przedszkole — wymóg prawa: statut musi określać zasady przyprowadzania i odbierania dzieci (art. 102 ust. 1 pkt 6 Prawa oświatowego). Szczegółowa procedura na wypadek nieodebrania dziecka to już dobra praktyka: zwykle osobny dokument albo załącznik do statutu.
Żłobek i klub dziecięcy — wymóg prawa: od 1 stycznia 2026 r. standardy opieki (Dz.U. 2024 poz. 1882) wymagają procedur przyjmowania i odbierania dzieci, a personel musi je znać, podobnie jak zasady obecności osób trzecich. W praktyce oznacza to pisemną procedurę odbioru, o której wiedzą wszyscy pracownicy.
Wzór zapisów procedury w punktach
Dobra praktyka — układ, który dopasujesz do swojej placówki:
Zakres: kogo dotyczy procedura (przedszkole, oddział przedszkolny, żłobek, świetlica) i kto odpowiada za jej stosowanie.
Godziny pracy placówki i godzina, do której rodzice odbierają dzieci.
Kto może odebrać dziecko: rodzice i osoby upoważnione pisemnie; minimalny wiek niepełnoletniej osoby upoważnionej przyjęty w placówce.
Obowiązek rodziców: aktualne numery telefonów i uprzedzenie placówki o spóźnieniu.
Postępowanie po godzinie zamknięcia: kto zostaje z dzieckiem, kolejność telefonów, kiedy nauczyciel informuje dyrektora.
Czas oczekiwania przyjęty w placówce i moment powiadomienia Policji.
Postępowanie, gdy po dziecko przychodzi osoba nietrzeźwa albo nieupoważniona.
Zasada, że pracownik nie odwozi dziecka do domu ani nie zabiera go do siebie.
Notatka ze zdarzenia: co zawiera, kto ją sporządza i podpisuje, gdzie jest przechowywana.
Rozmowa z rodzicami po zdarzeniu, a przy powtarzających się sytuacjach — zawiadomienie sądu rodzinnego.
Ewentualne opłaty za pobyt ponad godziny pracy — wyłącznie w granicach przepisów (patrz niżej).
Zapoznanie z procedurą rodziców i wszystkich pracowników, także zastępujących.
Tam, gdzie przepisy nie dają jednoznacznej odpowiedzi — na przykład przy opłatach w placówce niepublicznej — warto opisać rozwiązanie w statucie lub regulaminie i skonsultować je z organem prowadzącym.
Opłata za spóźniony odbiór dziecka — co wolno
Przedszkole publiczne
Wymóg prawa: rada gminy ustala opłatę za wychowanie przedszkolne wyłącznie za czas ponad bezpłatne 5 godzin dziennie, dla dzieci do końca roku szkolnego, w którym kończą 6 lat (art. 52 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, t.j. Dz.U. 2026 poz. 650). Ustawowa stawka to 1 zł za każdą rozpoczętą godzinę faktycznego pobytu i podlega waloryzacji. Od 1 września 2024 r. maksimum wynosi 1,44 zł za godzinę (obwieszczenie MEiN z 27 lutego 2024 r., M.P. 2024 poz. 174). Kwota jest waloryzowana, więc aktualną stawkę sprawdź w uchwale swojej gminy.
Kara za spóźnienie jest niedopuszczalna. Sądy administracyjne uznawały, że „opłata karna” za odbiór po godzinach jest karą, do której nałożenia rada gminy nie ma kompetencji (WSA w Poznaniu, II SA/Po 500/11; WSA w Olsztynie, II SA/Ol 862/11; WSA w Rzeszowie, II SA/Rz 712/18). Za faktyczny pobyt ponad 5 godzin można naliczyć tylko zwykłą stawkę godzinową.
Przedszkole niepubliczne
Opłaty określa umowa z rodzicem. Umowna opłata za przedłużony pobyt jest co do zasady dopuszczalna. Czy i w jakiej wysokości można przewidzieć opłatę za samo spóźnienie, przepisy wprost nie rozstrzygają, a rażąco wysoka kara umowna może zostać uznana za niedozwolone postanowienie umowne. Zanim wpiszesz taki zapis do umowy, warto go skonsultować prawnie.
Żłobek i klub dziecięcy
Wymóg prawa: ustawa przewiduje dodatkową opłatę za wydłużony wymiar opieki, ponad 10 godzin dziennie — w szczególnie uzasadnionych przypadkach i na wniosek rodzica (art. 12 ust. 3 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3). W żłobku samorządowym jej wysokość ustala rada gminy w uchwale, w niepublicznym — podmiot, który utworzył żłobek (art. 58 ust. 1–2). To opłata za dłuższą opiekę, a nie sankcja za spóźnienie. Opłaty naliczanej automatycznie za spóźnienie, bez wniosku rodzica, ustawa wprost nie przewiduje — jeśli żłobek niepubliczny rozważa taki zapis w umowie, warto go skonsultować przed wprowadzeniem.
Nieodebrane dziecko ze świetlicy szkolnej
Wymóg prawa: szkoła podstawowa musi zapewnić zajęcia świetlicowe uczniom, którzy zostają dłużej z powodu czasu pracy rodziców albo dojazdu. Godziny pracy świetlicy ustala dyrektor z uwzględnieniem wniosków rodziców (art. 105 ust. 5 Prawa oświatowego), a organizację świetlicy określa statut szkoły (art. 98 ust. 1 pkt 25). Zajęcia świetlicowe dokumentuje się w dzienniku zajęć w świetlicy (§ 9 rozporządzenia o dokumentacji).
Postępowanie, gdy nikt nie przyszedł po ucznia, jest takie samo jak w przedszkolu: wychowawca świetlicy zostaje z dzieckiem, dzwoni do rodziców i osób upoważnionych, informuje dyrektora, a po czasie ustalonym w procedurze powiadamia Policję. Zajęcia świetlicowe w szkole publicznej są bezpłatne. Przepisy nie przewidują opłaty za spóźniony odbiór ze świetlicy, więc lepiej jej nie wprowadzać.
Jak to wygląda w eDziecko: w świetlicy rodzic zgłasza z telefonu, że przyszedł po dziecko — skanuje kod QR wiszący w szkole albo, gdy jest pod szkołą, naciska przycisk w aplikacji. Zgłoszenie może wysłać tylko opiekun, którego konto jest powiązane z dzieckiem. Pracownik odpowiada jednym kliknięciem, np. „Zaraz przyjdzie” albo „Już odebrano”, a odpowiedź dostają wszyscy opiekunowie dziecka. Gdy dziecko odbiera dziadek, rodzice też od razu o tym wiedzą. Odbiór dziecka ze świetlicy
Dokumentowanie zdarzenia i rozmowa z rodzicem
Godziny odbioru w dzienniku
Wymóg prawa: w dzienniku zajęć przedszkola zapisuje się m.in. godziny przyprowadzania i odbierania dziecka (§ 2 ust. 2 rozporządzenia MEN z 25 sierpnia 2017 r. w sprawie dokumentacji, t.j. Dz.U. 2024 poz. 50). Dzięki temu spóźnienia są udokumentowane bez dodatkowej pracy.
Notatka ze zdarzenia
Dobra praktyka — w notatce albo protokole zapisz:
datę, imię i nazwisko dziecka, godzinę zamknięcia placówki;
kto opiekował się dzieckiem po zamknięciu;
do kogo i o której dzwoniono oraz z jakim skutkiem;
o której powiadomiono dyrektora i ewentualnie Policję;
kto, o której i komu przekazał dziecko;
podpisy nauczyciela i świadków.
Rozmowa z rodzicem po fakcie
Najlepiej następnego dnia, spokojnie i bez świadków. Warto opowiedzieć, jak dziecko spędziło ten czas, przypomnieć zasady z procedury i poprosić o aktualne numery telefonów oraz listę osób upoważnionych. Jednorazowe spóźnienie zwykle kończy się na tej rozmowie. Gdy sytuacje się powtarzają, dyrektor zaprasza rodziców na rozmowę i sporządza z niej notatkę, a w ostateczności zawiadamia sąd rodzinny (art. 572 Kodeksu postępowania cywilnego).
Jak to wygląda w eDziecko
Procedurę ustala placówka, a aplikacja pomaga ją sprawnie przeprowadzić. Te same funkcje przydają się także przy ewakuacji — więcej w poradniku Ewakuacja w szkole i przedszkolu.
Lista dzieci obecnych w budynku. Dziecko, którego odbioru nie zarejestrowano kartą albo kodem QR, zostaje na liście obecnych. Przy dziecku są telefony i e-maile rodziców, jeśli placówka udostępniła je opiekunowi. Bezpieczna Placówka
Pilna wiadomość do rodziców jednym kliknięciem — naraz w aplikacji, jako powiadomienie na telefon i e-mailem.
Odbiór ze świetlicy z telefonu. Rodzic zgłasza, że przyszedł, pracownik odpowiada jednym kliknięciem, a odpowiedź widzą wszyscy opiekunowie dziecka. Świetlica
Te funkcje są częścią aplikacji eDziecko, w której placówka sprawdza też obecność dzieci, prowadzi rozliczenia i eDziennik. Licencja obejmuje całą aplikację, a placówka sama decyduje, z których modułów korzysta.
Jak długo nauczyciel musi czekać na rodzica po zamknięciu przedszkola?
Żaden przepis nie określa tego czasu. Placówki ustalają go same w procedurze odbioru, najczęściej na 30–60 minut po zamknięciu. Przez cały ten czas nauczyciel zostaje z dzieckiem i próbuje skontaktować się z rodzicami oraz osobami upoważnionymi. Gdy kontaktu nie ma, dyrektor albo nauczyciel powiadamia Policję.
Kiedy dzwonić na Policję, a kiedy zawiadamiać sąd rodzinny?
Policję (112) wzywa się w dniu zdarzenia: gdy po czasie oczekiwania przyjętym w procedurze nie udało się skontaktować z rodzicami ani osobami upoważnionymi albo gdy po dziecko przyszła osoba, której nie można go wydać. Sąd rodzinny zawiadamia się później, przy sytuacjach powtarzających się, które mogą świadczyć o zaniedbaniu. Placówki oświatowe i zakłady opieki nad dziećmi mają taki obowiązek z art. 572 Kodeksu postępowania cywilnego.
Czy przedszkole może pobrać opłatę albo karę za spóźnienie rodzica?
W przedszkolu publicznym nie można naliczyć kary ani podwyższonej opłaty za odbiór po godzinach. Sądy administracyjne stwierdzały nieważność takich uchwał (m.in. WSA w Poznaniu, II SA/Po 500/11, i WSA w Rzeszowie, II SA/Rz 712/18). Można naliczyć wyłącznie zwykłą opłatę za faktyczny pobyt ponad bezpłatne 5 godzin, ustaloną przez radę gminy, nie wyższą niż ustawowe maksimum (1,44 zł za godzinę od 1 września 2024 r.). W przedszkolu niepublicznym opłaty określa umowa z rodzicem.
Czy można odmówić wydania dziecka rodzicowi, który jest pod wpływem alkoholu?
Tak. Statut przedszkola mówi o odbiorze przez osobę zapewniającą dziecku pełne bezpieczeństwo (art. 102 ust. 1 pkt 6 Prawa oświatowego), a osoba wyraźnie nietrzeźwa tego warunku nie spełnia. Placówka nie bada trzeźwości, tylko ocenia zachowanie. Odmawia wydania dziecka, wzywa drugiego rodzica albo inną osobę upoważnioną, a gdy to niemożliwe lub sytuacja jest napięta, wzywa Policję i sporządza notatkę.
Kto może odebrać dziecko i od jakiego wieku może je odebrać starsze rodzeństwo?
Dziecko mogą odebrać rodzice oraz osoby przez nich upoważnione, najlepiej pisemnie, z imieniem, nazwiskiem i numerem dokumentu. Ustawa wymaga jedynie, by dziecko do 7 lat korzystało z drogi pod opieką osoby, która ma co najmniej 10 lat (art. 43 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym). Statuty zwykle ustalają wyższą granicę, najczęściej 13 lat, czasem 16 lub 18. Obowiązuje granica wpisana w statucie placówki.
Czy nauczyciel może odwieźć dziecko do domu albo zabrać je do siebie?
Nie powinien. Przepis wprost tego nie zakazuje, ale procedury przedszkoli powszechnie to wykluczają i jest to rozsądna zasada. Prywatny przewóz dziecka rodzi pytania o ubezpieczenie i fotelik, w domu może nikogo nie być, a nauczyciel cały czas odpowiada za powierzone mu dziecko. Bezpieczniej zostać z dzieckiem w placówce i, jeśli trzeba, przekazać sprawę Policji.
Czy drugi rodzic po rozwodzie może odebrać dziecko wbrew woli pierwszego?
Co do zasady tak. Oboje rodzice mają władzę rodzicielską, dopóki sąd jej nie ograniczy (art. 97–98 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Placówka nie może odmówić wydania dziecka drugiemu rodzicowi tylko na prośbę pierwszego. Potrzebne jest orzeczenie sądu, które ogranicza lub odbiera władzę rodzicielską albo reguluje kontakty, a jego kopia powinna być w dokumentacji placówki.
Jak udokumentować spóźnienia i czy godziny odbioru trzeba wpisywać do dziennika?
W przedszkolu publicznym tak. W dzienniku zajęć zapisuje się godziny przyprowadzania i odbierania dziecka (§ 2 ust. 2 rozporządzenia MEN z 25 sierpnia 2017 r. w sprawie dokumentacji, t.j. Dz.U. 2024 poz. 50). Gdy rodzic nie przyszedł, nauczyciel sporządza dodatkowo notatkę ze zdarzenia z godzinami prób kontaktu i informacją, komu i o której przekazano dziecko, podpisaną przez świadków.
Czy w żłobku można naliczyć dodatkową opłatę za dłuższy pobyt?
Ustawa o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 przewiduje dodatkową opłatę za wydłużony wymiar opieki, ponad 10 godzin dziennie, w szczególnie uzasadnionych przypadkach i na wniosek rodzica (art. 12 ust. 3). W żłobku samorządowym jej wysokość ustala rada gminy w uchwale, a w niepublicznym podmiot, który utworzył żłobek (art. 58). To opłata za dłuższą opiekę, a nie kara za spóźnienie. Czy żłobek niepubliczny może w umowie przewidzieć opłatę za samo spóźnienie, przepisy wprost nie rozstrzygają, więc warto to skonsultować przed wpisaniem do umowy.
Do której godziny działa świetlica szkolna i kto ustala jej godziny pracy?
Nie ma jednej godziny dla wszystkich szkół: godziny pracy świetlicy ustala dyrektor szkoły z uwzględnieniem wniosków rodziców (art. 105 ust. 5 Prawa oświatowego). Organizację świetlicy określa statut szkoły. Szkoła podstawowa musi zapewnić zajęcia świetlicowe uczniom, którzy zostają dłużej w szkole z powodu czasu pracy rodziców albo dojazdu.
Wyroki WSA w Poznaniu (II SA/Po 500/11), WSA w Olsztynie (II SA/Ol 862/11) i WSA w Rzeszowie (II SA/Rz 712/18) — opłaty za odbiór po godzinach
Zobacz, jak eDziecko pomaga przy odbiorze dzieci
Chcesz sprawdzić, jak w Twojej placówce działałaby lista dzieci obecnych w budynku, pilny komunikat do rodziców albo odbiór ze świetlicy zgłaszany z telefonu? Napisz, czy prowadzisz przedszkole, żłobek czy szkołę ze świetlicą. Pokażemy aplikację w bezpłatnym demo i przygotujemy propozycję dla Twojej placówki.
