IPET i WOPFU — jak prowadzić dokumentację specjalistów w przedszkolu i szkole
WOPFU i IPET to dwa dokumenty, które zespół nauczycieli i specjalistów przygotowuje dla dziecka z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego. WOPFU opisuje, jak dziecko funkcjonuje, a IPET — co z tym zrobić. Do tego dochodzą dzienniki: specjalisty, zajęć rewalidacyjnych, logopedy i wczesnego wspomagania rozwoju. Wyjaśniamy, co musi się w nich znaleźć, kto je prowadzi i w jakich terminach.
W tym poradniku znajdziesz wskazówki, pytania i odpowiedzi dotyczące dokumentacji pracy z dziećmi, które potrzebują wsparcia: od WOPFU i IPET, przez dziennik zajęć rewalidacyjnych i dziennik logopedy, po arkusz obserwacji we wczesnym wspomaganiu rozwoju. Przy przepisach podajemy podstawę prawną i zaznaczamy, co jest wymogiem prawa, a co dobrą praktyką. Przy kilku tematach piszemy też krótko, jak to wygląda w naszej aplikacji eDziecko.
Poradnik jest dla dyrektorów, pedagogów specjalnych, logopedów, psychologów i terapeutów. Stan prawny: 6 października 2026 r.
W skrócie
Najpierw WOPFU, potem IPET. Program powstaje na podstawie oceny funkcjonowania dziecka oraz diagnozy i zaleceń z orzeczenia.
IPET trzeba opracować do 30 września albo w ciągu 30 dni od złożenia orzeczenia w placówce.
Zespół spotyka się co najmniej dwa razy w roku szkolnym i tak samo często przeprowadza okresową WOPFU, która ocenia, czy program działa.
Rodzice mają prawo brać udział w pracach zespołu, dyrektor zawiadamia ich pisemnie o każdym spotkaniu, a po opracowaniu dokumentów dostają ich kopie.
Specjalista prowadzi zwykle dwa dzienniki: dziennik specjalisty (§ 18) i dziennik zajęć (§ 11) dla zajęć, które prowadzi z dziećmi.
Zajęcia rewalidacyjne dokumentuje się w dzienniku innych zajęć. Dziennik zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dotyczy tylko dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim.
We wczesnym wspomaganiu rozwoju zespół prowadzi arkusz obserwacji dziecka.
Skąd biorą się WOPFU i IPET
Obowiązek przygotowania WOPFU i IPET wynika z § 6 rozporządzenia MEN z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym (tekst jednolity: Dz.U. 2020 poz. 1309). Dotyczy dzieci i uczniów, którzy mają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.
Sposób prowadzenia dzienników specjalistów i dzienników zajęć określa rozporządzenie MEN z 25 sierpnia 2017 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 50). Pomoc psychologiczno-pedagogiczną reguluje rozporządzenie z 9 sierpnia 2017 r. (t.j. Dz.U. 2023 poz. 1798), a wczesne wspomaganie rozwoju — rozporządzenie z 24 sierpnia 2017 r. (Dz.U. 2017 poz. 1635). Żadne z tych rozporządzeń nie zmieniło się w latach 2024–2026.
Kto opracowuje
Wymóg prawa: zespół nauczycieli i specjalistów, którzy prowadzą zajęcia z dzieckiem (§ 6 ust. 3). Pracę zespołu koordynuje wychowawca oddziału albo osoba wyznaczona przez dyrektora (§ 6 ust. 6). W przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych, w zależności od rodzaju orzeczenia, zatrudnia się dodatkowo nauczyciela z kwalifikacjami z pedagogiki specjalnej, czyli nauczyciela współorganizującego kształcenie (§ 7).
Rola rodziców
Wymóg prawa: rodzice mają prawo uczestniczyć w spotkaniach zespołu, w opracowaniu i zmianie IPET oraz w WOPFU. Dyrektor zawiadamia ich pisemnie o terminie każdego spotkania, a rodzice otrzymują kopię WOPFU i kopię IPET (§ 6 ust. 11–12). Uczestnicy spotkań zachowują w tajemnicy sprawy, które mogą naruszać dobra osobiste dziecka i jego rodziny (§ 6 ust. 13).
Przedszkola i szkoły niepubliczne
Rozporządzenie o dokumentacji wprost dotyczy placówek publicznych. Niepubliczne szkoły o uprawnieniach szkoły publicznej prowadzą dokumentację ustaloną dla szkół publicznych (art. 14 ust. 3 pkt 4 Prawa oświatowego). Przepisy nie nakładają wprost takiego obowiązku na przedszkola niepubliczne. Dobra praktyka: prowadzić dokumentację w tym samym układzie i uzgodnić oczekiwania z organem dotującym oraz kuratorium.
WOPFU a IPET — czym się różnią
Najprościej: WOPFU to diagnoza zespołu, IPET to plan działania. Program opracowuje się po wielospecjalistycznej ocenie, z uwzględnieniem diagnozy i zaleceń z orzeczenia (§ 6 ust. 4). Potem oba dokumenty działają w parze: okresowa WOPFU sprawdza, czy program działa, a jej wnioski zmieniają IPET.
WOPFU — wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania ucznia
odpowiada na pytanie: jak dziecko funkcjonuje teraz;
opisuje mocne strony, trudności i potrzeby;
powstaje przed IPET i jest jego podstawą;
okresowo — co najmniej dwa razy w roku szkolnym — ocenia efektywność programu (§ 6 ust. 9).
IPET — indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny
odpowiada na pytanie: co robimy, kto i w jakim wymiarze;
opisuje dostosowania, zajęcia, pomoc i współpracę z rodzicami;
obowiązuje na okres orzeczenia, ale nie dłużej niż etap edukacyjny;
zmienia się po okresowej WOPFU, jeśli zespół uzna to za potrzebne.
Co musi zawierać IPET i jak może wyglądać WOPFU
Zamiast gotowego wzoru WOPFU czy IPET do skopiowania — struktura w punktach, którą dopasujesz do konkretnego dziecka. Dokument przepisany z cudzego przykładu łatwo poznać: jest ogólny i nie mówi nic o tym dziecku.
Elementy IPET wymagane przez rozporządzenie
Wymóg prawa (§ 6 ust. 1): program określa:
dostosowania programu i wymagań do potrzeb oraz możliwości dziecka;
zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów prowadzących zajęcia z dzieckiem;
formy i wymiar pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
działania wspierające rodziców;
zajęcia rewalidacyjne;
zakres współpracy z rodzicami;
rodzaj i sposób dostosowania warunków nauki;
zajęcia indywidualne albo w grupie do 5 uczniów, jeśli są potrzebne.
Przykładowa struktura WOPFU w punktach
Dobra praktyka — układ, który porządkuje pracę zespołu i daje gotowy materiał do IPET:
Dane dziecka, numer i data orzeczenia, skład zespołu, data oceny.
Mocne strony, zainteresowania i uzdolnienia — to na nich buduje się dalszą pracę.
Funkcjonowanie w poszczególnych obszarach: poznawczym, komunikacji i mowy, ruchowym, emocjonalno-społecznym, samodzielności.
Trudności i ich możliwe przyczyny, w tym bariery w otoczeniu, które utrudniają dziecku udział w zajęciach.
Indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne.
Wnioski i zalecenia do IPET.
W okresowej WOPFU: ocena efektywności programu, postępy od ostatniej oceny i propozycje zmian w IPET.
Przykładowa struktura IPET w punktach
Dobra praktyka — elementy wymagane przez prawo, uporządkowane tak, żeby program dało się potem ocenić:
Dane dziecka, podstawa (orzeczenie), okres obowiązywania, skład zespołu i koordynator.
Cel ogólny i cele szczegółowe — konkretne i sprawdzalne, np. „samodzielnie zakłada buty”, a nie „rozwija samodzielność”.
Dostosowania programu, wymagań i warunków (miejsce w sali, czas pracy, pomoce, sposób sprawdzania wiedzy).
Zajęcia rewalidacyjne i formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej — kto prowadzi, ile godzin, indywidualnie czy w grupie.
Metody i formy pracy uzgodnione między nauczycielami i specjalistami.
Współpraca z rodzicami i działania, które ich wspierają.
Sposób i terminy oceny postępów — zwykle zgrane z okresową WOPFU.
Jak to wygląda w eDziecko: w dzienniku specjalisty zapisujesz IPET i WOPFU jako programy z tytułem, treścią, okresem, celami i metodami, obok programów indywidualnych i grupowych oraz planu pracy. Treść układasz sam, według struktury przyjętej w placówce. Postępy dziecka oceniasz opisowo, a rozmowy z rodzicami masz w jednym rejestrze kontaktów. Dzienniki specjalistów w eDzienniku
Terminy: kalendarz WOPFU i IPET w roku szkolnym
Wszystkie terminy poniżej wynikają z § 6 rozporządzenia z 9 sierpnia 2017 r. (t.j. Dz.U. 2020 poz. 1309).
1. Rodzic składa orzeczenie w placówce. Dyrektor powołuje zespół i wyznacza koordynatora, jeśli nie jest nim wychowawca.
2. Zespół przeprowadza WOPFU. Dyrektor wcześniej zawiadamia rodziców na piśmie o terminie spotkania.
3. Zespół opracowuje IPET — do 30 września roku szkolnego, w którym dziecko zaczyna naukę w placówce, albo w ciągu 30 dni od złożenia orzeczenia (§ 6 ust. 5). Rodzice dostają kopię WOPFU i IPET.
4. Zespół spotyka się w miarę potrzeb, ale nie rzadziej niż dwa razy w roku szkolnym (§ 6 ust. 7).
5. Okresowa WOPFU co najmniej dwa razy w roku szkolnym: ocena efektywności programu i w razie potrzeby zmiana IPET (§ 6 ust. 9). Dobra praktyka: pod koniec pierwszego półrocza i przed końcem roku szkolnego.
6. Nowe orzeczenie albo nowy etap edukacyjny oznacza nowy IPET — program nie może obowiązywać dłużej niż orzeczenie ani dłużej niż etap edukacyjny.
Jakie dzienniki prowadzą specjaliści
Częste nieporozumienie: specjalista nie prowadzi „jednego zeszytu”. Rozporządzenie o dokumentacji (t.j. Dz.U. 2024 poz. 50) rozróżnia dziennik, w którym specjalista dokumentuje swoją pracę, i dziennik zajęć, które prowadzi z dziećmi. Te same przepisy stosuje się do oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych (§ 27).
Dziennik specjalisty (§ 18)
Prowadzi go pedagog, psycholog, logopeda, doradca zawodowy, terapeuta pedagogiczny albo inny specjalista. Wymóg prawa: wpisuje się do niego:
tygodniowy rozkład swoich zajęć;
zajęcia i czynności przeprowadzone w poszczególnych dniach;
kontakty z osobami i instytucjami, z którymi specjalista współdziała;
imiona i nazwiska dzieci objętych różnymi formami pomocy, w szczególności pomocą psychologiczno-pedagogiczną.
Paragraf 18 nie wymaga podpisu pod każdym wpisem. Dobra praktyka: i tak podpisywać wydruk dziennika, np. co miesiąc, bo ułatwia to kontrolę.
Jak to wygląda w eDziecko: dziennik pracy wygląda jak dotychczasowy zeszyt: data, godziny, problem, działania i uwagi. Wypełnia się sam z prowadzonych zajęć, obecności i kontaktów z rodzicami, a godziny liczą się automatycznie. Gotowy dziennik drukujesz z kolumną na podpis, a dyrektor może go w każdej chwili przejrzeć. Dziennik pracy specjalisty
Dziennik zajęć: rewalidacja i pomoc psychologiczno-pedagogiczna (§ 11)
W dzienniku innych zajęć dokumentuje się m.in. zajęcia rewalidacyjne, rozwijające i zajęcia z pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Wymóg prawa: imiona i nazwiska dzieci, daty i tematy zajęć, liczba godzin i obecność, a przeprowadzenie zajęć nauczyciel potwierdza podpisem (ust. 2).
Przy zajęciach z pomocy psychologiczno-pedagogicznej, np. korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych czy rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne, wymagań jest więcej (ust. 3): nazwiska w kolejności alfabetycznej, oddział, kontakt do rodziców, indywidualny program pracy (dla grupy — program pracy grupy), tygodniowy rozkład zajęć, daty i czas trwania, tematy, ocena postępów i wnioski do dalszej pracy, obecność i podpis.
Jak to wygląda w eDziecko: zakładając dziennik, wybierasz rodzaj zajęć: specjalistyczne, rewalidacyjne, pomoc psychologiczno-pedagogiczną, wczesne wspomaganie rozwoju albo własny rodzaj zajęć. Po zajęciach zapisujesz temat i przebieg oraz uwagę osobno dla każdego dziecka, a podobny wpis kopiujesz na kolejne dzieci. Obecność odnotowujesz na każdych zajęciach, nawet jeśli placówka liczy frekwencję za cały dzień. Wpisy specjalisty w eDzienniku
Dziennik zajęć rewalidacyjno-wychowawczych (§ 12)
To nie jest „dziennik rewalidacji”. Prowadzi się go tylko dla zajęć rewalidacyjno-wychowawczych z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim. Zawiera dane uczestnika i rodziców, obecność, indywidualny program zajęć i opis przebiegu zajęć.
Indywidualna teczka dziecka (§ 19)
Dla dziecka objętego kształceniem specjalnym, zajęciami rewalidacyjno-wychowawczymi albo pomocą psychologiczno-pedagogiczną prowadzi się indywidualną teczkę. Trafia do niej dokumentacja badań i czynności specjalistów, IPET-y i indywidualne programy zajęć.
Jak to wygląda w eDziecko: orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, opinie o wczesnym wspomaganiu rozwoju, opinie poradni i rozpoznania nauczyciela trzymasz w jednym rejestrze — z numerem, organem, datą, terminem ważności i skanami. Widzą je tylko dyrekcja i osoby prowadzące zajęcia z dzieckiem, a każde otwarcie skanu jest zapisywane. Jednym filtrem wyświetlisz tylko dzieci z orzeczeniem. Rejestr orzeczeń i opinii
Dziennik zajęć rewalidacyjnych i dziennik logopedy w praktyce
„Dziennik zajęć rewalidacyjnych” to potoczna nazwa dziennika innych zajęć prowadzonego dla rewalidacji (§ 11). Najwięcej kłopotu sprawiają w nim tematy: mają pokazywać, nad czym pracowano, i dać się powiązać z celami z IPET.
Rewalidacja: tematy do dziennika
Dobra praktyka: temat nazywa obszar i konkretne ćwiczenie. Kilka przykładów:
Koordynacja wzrokowo-ruchowa: nawlekanie koralików według wzoru.
Słuch fonemowy: wyodrębnianie pierwszej głoski w wyrazie.
Motoryka mała: wycinanie wzdłuż linii prostej i falistej.
Orientacja w schemacie ciała: prawa i lewa strona.
Emocje: rozpoznawanie i nazywanie emocji na ilustracjach.
Umiejętności społeczne: czekanie na swoją kolej w grze planszowej.
Unikaj tematów typu „Zajęcia rewalidacyjne” albo „Ćwiczenia ogólnorozwojowe” — przy ocenie postępów nie da się z nich nic wyczytać.
Dziennik logopedy i dokumentacja logopedy w przedszkolu
Logopeda prowadzi dziennik specjalisty (§ 18): rozkład swoich zajęć, czynności z poszczególnych dni, kontakty z rodzicami i instytucjami oraz listę dzieci objętych pomocą. Zajęcia logopedyczne są formą pomocy psychologiczno-pedagogicznej, więc dokumentuje je w dzienniku zajęć z § 11 ust. 3: z indywidualnym programem pracy, tematami, obecnością i oceną postępów. Przykładowe tematy: „Ćwiczenia usprawniające język i wargi”, „Utrwalanie głoski [sz] w wyrazach w nagłosie”.
Psycholog i pedagog
Obowiązuje ich ten sam podział: dziennik specjalisty i dziennik zajęć, jeśli prowadzą zajęcia z dziećmi. W przedszkolu nauczyciel albo specjalista, który udziela pomocy w bieżącej pracy, informuje o tym dyrektora, a formy pomocy, okres i wymiar godzin ustala dyrektor (§ 20 ust. 3–5 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej). O ustalonych formach, okresie i wymiarze dyrektor niezwłocznie informuje rodziców na piśmie (§ 23). Ustawa z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa (Dz.U. 2026 poz. 187) zapowiada zmiany dotyczące psychologów w szkołach i przedszkolach — część z nich wejdzie w życie 19 maja 2028 r.
Dziennik wczesnego wspomagania rozwoju i arkusz obserwacji
Wczesne wspomaganie rozwoju reguluje rozporządzenie z 24 sierpnia 2017 r. (Dz.U. 2017 poz. 1635). Zespół WWR powołuje dyrektor. Tworzą go pedagog z kwalifikacjami odpowiednimi do rodzaju niepełnosprawności, psycholog i logopeda, a w razie potrzeby inni specjaliści (§ 3). Zespół opracowuje indywidualny program WWR, ocenia postępy i analizuje skuteczność działań.
Arkusz obserwacji dziecka (wymóg prawa, § 4): imię i nazwisko, numer i data opinii o potrzebie WWR, ocena sprawności (motoryka duża i mała, percepcja, komunikacja, rozwój emocjonalny i zachowanie), ocena postępów i trudności oraz informacje o poszczególnych zajęciach.
Wymiar (§ 6): 4–8 godzin w miesiącu, ustala go dyrektor; więcej tylko za zgodą organu prowadzącego. Grupy liczą najwyżej 3 dzieci.
Miejsce (§ 7): zajęcia mogą odbywać się w domu rodzinnym, zwłaszcza u dzieci do 3. roku życia.
Dziennik zajęć WWR: rozporządzenie o dokumentacji nie przewiduje osobnego „dziennika WWR”. W praktyce zajęcia dokumentuje się w dzienniku innych zajęć (§ 11).
Jak to wygląda w eDziecko: wczesne wspomaganie rozwoju to jeden z rodzajów zajęć w dzienniku specjalisty, a opinię o potrzebie WWR zapiszesz w rejestrze orzeczeń i opinii razem z numerem, datą i skanem. Dzienniki specjalistów działają w żłobku, przedszkolu i szkole. Dzienniki specjalistów w eDzienniku
Rola dyrektora i dokumentacja w formie elektronicznej
Za właściwe prowadzenie i przechowywanie dokumentacji odpowiada dyrektor (§ 26 rozporządzenia o dokumentacji). W praktyce oznacza to przede wszystkim kontrolę rozkładów zajęć, terminów IPET i tego, czy dzienniki są prowadzone na bieżąco.
Dziennik w wersji elektronicznej
Wymóg prawa (§ 21): dziennik specjalisty i dziennik zajęć można prowadzić elektronicznie (ust. 1), a wyłącznie elektronicznie — za zgodą organu prowadzącego (ust. 2). System musi chronić dane przed dostępem osób nieuprawnionych i utratą, rejestrować historię zmian i ich autorów oraz zapewniać rodzicom bezpłatny wgląd w dane ich dzieci (ust. 3). W ciągu 10 dni od zakończenia roku szkolnego dane dziennika elektronicznego zapisuje się jako dokument elektroniczny opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną albo podpisem osobistym (§ 22).
Przechowywanie
Rozporządzenie nie określa, jak długo przechowywać dzienniki specjalistów. Decyduje instrukcja kancelaryjna i jednolity rzeczowy wykaz akt placówki albo organu prowadzącego. Często jest to kategoria B5, czyli 5 lat, ale sprawdź własny wykaz akt.
Jak to wygląda w eDziecko: rozkład zajęć specjalista układa sam i przekazuje dyrekcji, która go zatwierdza albo odsyła z uwagą. Dyrektor przegląda dzienniki pracy specjalistów i ma zestawienie wpisów każdego z nich w pliku do Excela, a dzienniki wydrukujesz. Jeśli placówka korzysta z tej możliwości, specjalista oznacza wpisy, które zobaczy rodzic: programy, postępy i kontakty. Rodzic widzi tylko to, co mu udostępniono. Praca specjalistów w oczach dyrektora
Częste błędy w dokumentacji specjalistów
1. IPET bez wcześniejszej WOPFU albo po terminie (30 września lub 30 dni od złożenia orzeczenia).
2. Brak pisemnego zawiadomienia rodziców o spotkaniu zespołu albo brak kopii WOPFU i IPET dla rodziców.
3. Brak pisemnej informacji dla rodziców o formach, okresie i wymiarze pomocy psychologiczno-pedagogicznej (§ 23 rozporządzenia o pomocy).
4. Jeden dziennik zamiast dwóch: specjalista prowadzi dziennik z § 18, ale zajęć z dziećmi nie dokumentuje w dzienniku z § 11 (program, tematy, obecność, ocena postępów).
5. Zajęcia rewalidacyjne w dzienniku zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, który dotyczy tylko dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim.
6. Cele w IPET, których nie da się sprawdzić, i tematy zajęć, które nie mają z nimi związku. Okresowa WOPFU nie ma wtedy na czym się oprzeć.
7. Dziennik prowadzony wyłącznie elektronicznie bez zgody organu prowadzącego albo bez archiwizacji po zakończeniu roku szkolnego (§ 21 ust. 2, § 22).
8. Orzeczenia i opinie dostępne dla całej kadry, w segregatorze w pokoju nauczycielskim albo we wspólnym folderze. To dane szczególnie chronione, a uczestników prac zespołu obowiązuje tajemnica (§ 6 ust. 13).
Jak to wygląda w eDziecko
W eDzienniku własny dziennik prowadzi logopeda, psycholog, pedagog specjalny, terapeuta zajęciowy, terapeuta integracji sensorycznej i fizjoterapeuta. Jeśli Twojej specjalności nie ma na liście, nadajesz dziennikowi własną nazwę specjalisty albo rodzaju zajęć.
Zespoły dzieci i plan pracy. Specjalista sam zakłada zespoły dzieci, z którymi pracuje, i przypisuje im plan pracy na semestr, rok albo własny okres: z zadaniami, celem ogólnym, celami szczegółowymi, formami i metodami.
Programy, IPET i WOPFU. Zapisujesz je jako programy z tytułem, treścią, okresem, celami i metodami. Postępy oceniasz opisowo, a kontakty z rodzicami masz w jednym rejestrze.
Wpis osobno dla każdego dziecka. Temat, przebieg i uwaga dla każdego dziecka, z możliwością skopiowania podobnego wpisu, oraz obecność na każdych zajęciach.
Dziennik pracy, który wypełnia się sam z zajęć, obecności i kontaktów, z automatycznie liczonymi godzinami i wydrukiem z kolumną na podpis.
Rozkład zatwierdzany przez dyrekcję i tygodniowy widok wszystkich zajęć specjalisty razem z zastępstwami.
Rejestr orzeczeń i opinii ze skanami, widoczny tylko dla dyrekcji i osób prowadzących zajęcia z dzieckiem. Rodzic go nie widzi.
Dzienniki specjalistów są częścią aplikacji eDziecko, w której placówka prowadzi też eDziennik i rozliczenia. Licencja obejmuje całą aplikację, a placówka sama decyduje, z których modułów korzysta.
WOPFU, czyli wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania ucznia, to opis tego, jak dziecko funkcjonuje: jego mocnych stron, trudności i potrzeb. IPET, czyli indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny, to plan działań, który z tej oceny wynika. Kolejność jest stała: najpierw WOPFU, potem IPET (§ 6 ust. 4 rozporządzenia z 9 sierpnia 2017 r.). Okresowa WOPFU, przeprowadzana co najmniej dwa razy w roku szkolnym, ocenia, czy program działa, i jest podstawą do jego zmiany.
W jakim terminie trzeba opracować IPET?
Do 30 września roku szkolnego, w którym dziecko zaczyna naukę w danym przedszkolu lub szkole, albo w ciągu 30 dni od złożenia orzeczenia w placówce. IPET opracowuje się na okres, na jaki wydano orzeczenie, ale nie dłużej niż na etap edukacyjny (§ 6 ust. 5 rozporządzenia z 9 sierpnia 2017 r., t.j. Dz.U. 2020 poz. 1309).
Jak często przeprowadza się WOPFU i spotyka się zespół?
Co najmniej dwa razy w roku szkolnym — tak często zespół się spotyka i przeprowadza okresową WOPFU. Spotkania odbywają się w miarę potrzeb, a przy okresowej WOPFU zespół ocenia efektywność programu i w razie potrzeby zmienia IPET. W praktyce wiele placówek łączy to z końcem półrocza i końcem roku szkolnego.
Kto opracowuje IPET i WOPFU i czy rodzic musi być zaproszony?
Opracowuje je zespół nauczycieli i specjalistów, którzy prowadzą zajęcia z dzieckiem. Pracę zespołu koordynuje wychowawca oddziału albo osoba wyznaczona przez dyrektora. Rodzice mają prawo uczestniczyć w spotkaniach zespołu, w opracowaniu i zmianie IPET oraz w WOPFU, a dyrektor zawiadamia ich pisemnie o terminie każdego spotkania.
Czy rodzic dostaje kopię IPET i WOPFU?
Tak. Rodzice otrzymują kopię WOPFU i kopię IPET (§ 6 ust. 11–12 rozporządzenia z 9 sierpnia 2017 r.). Warto odnotować, kiedy i komu kopię przekazano.
Jakie dzienniki prowadzi pedagog, psycholog i logopeda?
Pedagog, psycholog i logopeda prowadzą zwykle dwa dzienniki: dziennik specjalisty i dziennik zajęć. W dzienniku specjalisty (§ 18 rozporządzenia o dokumentacji) jest tygodniowy rozkład zajęć, czynności z poszczególnych dni, kontakty z osobami i instytucjami oraz imiona i nazwiska dzieci objętych pomocą. Dziennik zajęć (§ 11) dochodzi wtedy, gdy specjalista prowadzi zajęcia z dziećmi, na przykład logopedyczne albo korekcyjno-kompensacyjne. Tam wpisuje program pracy, tematy, obecność i ocenę postępów, a przeprowadzenie zajęć potwierdza podpisem.
Gdzie dokumentować zajęcia rewalidacyjne, a gdzie rewalidacyjno-wychowawcze?
Zajęcia rewalidacyjne dla dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego dokumentuje się w dzienniku innych zajęć (§ 11 rozporządzenia o dokumentacji) — to ten dziennik szkoły potocznie nazywają dziennikiem zajęć rewalidacyjnych. Dziennik zajęć rewalidacyjno-wychowawczych (§ 12) to co innego: prowadzi się go tylko dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim.
Jak dokumentować wczesne wspomaganie rozwoju?
Zespół WWR prowadzi arkusz obserwacji dziecka (§ 4 rozporządzenia z 24 sierpnia 2017 r., Dz.U. 2017 poz. 1635). Wpisuje się w nim numer i datę opinii o potrzebie WWR, ocenę sprawności dziecka (motoryka duża i mała, percepcja, komunikacja, rozwój emocjonalny i zachowanie), postępy i trudności oraz informacje o poszczególnych zajęciach. Same zajęcia placówki zwykle dokumentują w dzienniku innych zajęć. Wymiar to 4–8 godzin w miesiącu, ustalany przez dyrektora; więcej tylko za zgodą organu prowadzącego.
Czy dziennik specjalisty można prowadzić elektronicznie?
Tak. Rozporządzenie o dokumentacji pozwala prowadzić elektronicznie zarówno dziennik specjalisty, jak i dziennik zajęć (§ 21 ust. 1). Jeśli placówka chce prowadzić je wyłącznie elektronicznie, potrzebuje zgody organu prowadzącego (§ 21 ust. 2), a dane dziennika elektronicznego w ciągu 10 dni od zakończenia roku szkolnego zapisuje jako dokument elektroniczny z kwalifikowanym podpisem elektronicznym, kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną albo podpisem osobistym (§ 22).
Jak długo przechowywać dokumentację specjalistów?
Rozporządzenie o dokumentacji tego nie określa. Okres przechowywania wynika z instrukcji kancelaryjnej i jednolitego rzeczowego wykazu akt placówki albo organu prowadzącego. Dzienniki specjalistów często mają kategorię B5, czyli 5 lat, ale sprawdź to we własnym wykazie akt.
Chcesz sprawdzić, jak logopeda, psycholog albo pedagog specjalny pracowaliby w eDzienniku? Napisz, ilu specjalistów pracuje w Twojej placówce i jakie zajęcia prowadzą. Pokażemy dzienniki specjalistów w bezpłatnym demo i przygotujemy propozycję dla Twojej placówki.